Elewacje i docieplenia Otwock

Przy budynkach objętych ochroną konserwatorską praktycznie nie, bo docieplenie zewnętrzne zmieniłoby grubość ścian, proporcje ościeży i wymusiło zakrycie lub przesunięcie detali snycerskich, które stanowią o wartości obiektu. Przy budynkach drewnianych spoza ewidencji jest to technicznie możliwe, ale wymaga układu warstw zapewniającego odprowadzanie wilgoci z konstrukcji, czyli wełny mineralnej i szczeliny wentylowanej pod okładziną, a nie styropianu z tynkiem. Przy elewacjach tego typu zaczynamy od oceny stanu i wilgotności drewna. Zamknięcie zawilgoconej konstrukcji szczelnym systemem to najszybszy sposób na jej zniszczenie.

Stosuje się powłoki paroprzepuszczalne, które pozwalają drewnu oddawać wilgoć: farby olejne, olejno-żywiczne, krzemianowe albo specjalistyczne farby do drewna o odpowiednim współczynniku dyfuzji. Szczelne farby akrylowe o wysokiej kryjności tworzą barierę, pod którą wilgoć się kumuluje, co prowadzi do łuszczenia powłoki i rozkładu drewna, mimo dobrego wyglądu przez pierwsze dwa, trzy lata. Przy elewacjach obiektów zabytkowych rodzaj i kolor powłoki uzgadnia się z konserwatorem, często na podstawie badań stratygraficznych ustalających historyczną kolorystykę. Przygotowanie podłoża polega na usunięciu starych, nieprzyczepnych powłok i zabezpieczeniu drewna preparatami owado- i grzybobójczymi. To przygotowanie decyduje o trwałości bardziej niż sama farba.

Tak i jest to standardowy element prac przy tej zabudowie, choć czasochłonny. Elementy snycerskie odtwarza się na podstawie zachowanych fragmentów na tym samym budynku, dokumentacji fotograficznej lub analogii z sąsiednich obiektów, wykonując je z drewna tego samego gatunku. Gotowe elementy dostępne w handlu mają inne proporcje i profile, więc przy obiekcie chronionym nie są dopuszczalne. Przy elewacjach takich budynków zakres odtworzenia uzgadnia się z konserwatorem przed rozpoczęciem prac, a wykonanie zleca się stolarzowi specjalizującemu się w pracach konserwatorskich. Termin realizacji takich elementów trzeba uwzględnić w harmonogramie z dużym wyprzedzeniem.

Przy budynku o typowej wielkości willi świdermajerowej renowacja elewacji zajmuje zwykle od trzech do pięciu miesięcy w sezonie, licząc od postawienia rusztowań. Na ten czas składa się demontaż i naprawa lub wymiana zniszczonych desek szalunkowych, zabezpieczenie drewna, odtworzenie detali, gruntowanie i dwu- lub trzykrotne malowanie. Prace prowadzi się wyłącznie przy suchej pogodzie i temperaturze powyżej kilku stopni, więc sezon realnie trwa od kwietnia do października. Przy elewacjach obiektów chronionych dochodzi czas na uzgodnienia i na wykonanie elementów snycerskich na wymiar. Harmonogram z tymi pozycjami przekazujemy przed podpisaniem umowy.